Bilemiyorum
Canim sıkılıyor; ne ellerime, ne zihnime engel olabiliyorum.
Her an yasananlar umutsuz birakiyor benligimi.
Cevremdeki turlu cirkefe ragmen bir seyler yapmaya
calisiyorum.
Hayat her ne olursa olsun, herkese ve herseye ragmen hala yasanilasi, hala keyif dolu.
Butun bunlardan bir katrede benim hakkim var.
Hep urkek yasiyorum her anini yasamimin.
Hani kosup koyversem diyorum, kopamiyorum.
Her hucremle baglanmisim yasama.
Seviyorum diyorum bir garip, bambaska halde;
asIk diyorum, hic bilmedigimce.
Icim icime sigmiyor benim disa vuruyorum coskumu.
Amacsiz diyorum kendime bazi bazi, sonra yasiyorum,
"iste amacim bu!"diyorum.
Ilk defa bunca bencillesiyorum, gamsizlasiyorum.
Bir ben varim, bir sen diyoru...
[Bu mesajın devamını görebilmek için kayıt olun ya da giriş yapın]
! FORUMDAN YARARLANMAK İÇİN BURAYA TIKLAYARAK KAYIT OLMALISINIZ !
HEMEN TIKLA VE ÜYE OL HEM ARKADAŞ HEMDE HEDİYE KAZANMAYA BAŞLA














Logged



