Karlı bir akşamdı ankara'da; Son kez elele yürümüştük, Bitmesin istediğimiz yola. Kısacık beraberliğimizin bütün anılarını sığdırmıştık. Yazarsın bana demiştin. Bende yazarım sana sık sık. Ağlıyordum.... Sen görmeyesin diye kaldırmıyordum başımı. Elimi daha sıkı tuttun, Anlıyordum.... Bu ayrılığa dayanmıyordu kalbim, Öğrettiğim çiçek adlarını unutma dedin, Kelebekleri kitap arasında kurutma, Sık sık fotoğraf çektir, yolla bana, Kitaplarım sana emanet, İncitme kimseyi, kin büyütme kalbinde... Beni bekle... Yol bitti, gidiyordun artık; gittin Sokakta gördüklerimi, filmlerdeki aktörleri sen sandım bir süre, Kin büyütmedim kalbimde söz vermiştim sana diye, Kitaplarını... [Bu mesajın devamını görebilmek için kayıt olun ya da giriş yapın]
« Son Düzenleme: 15 Ocak 2008, 19:55:08 Gönderen: Hasret06 »
Logged
Dağlar karlı değil, aşmasını bilene! Yollar uzun değil, sabredip bekleyene! Sen dur üzülme sen, boşver bu yalan dünyayı... Yaşarken olmazsa, mahşerde yaşarız bu rüyayı...!!!