
Sevgili;

Sana bu satırları yazarken uçurumun kıyısından bakıyorum hayata.Sana daha öncede dediğim seninde inanmadığın gibi her yanım içim dışım her yer intihar kokuyor.Sende yoksun zaten .Haliyle bu çivisi çıkmış hayatın artık bir anlamı yok benim için.Hayatın çivisi çıktı evet herşey o kadar terstenki bazen ben bile şaşıyorum bu kadar zorluk bir araya nasıl oluyorda geliyor diye.İkimizinde çok iyi bildği bir şey var ama oda şudurki bende intihar edicek cesaret hiç ama hiç olmadı.Kimbilir belkide sende bunu adın gibi bildiğinden dolayı aramıyorsun beni.Adın gibi biliyorsun yapamayacağımı ve kaba tabiriyle bu boktan hayatı istemesemd...
[Bu mesajın devamını görebilmek için kayıt olun ya da giriş yapın]












Logged





